Yamal i shpjegon Henry driblimin absurd me shpejtësi normale: nuk mund të jetë 19 vjeç

Jo, Lamine Yamal nuk mund të jetë vërtet vetëm 19 vjeç. Dhe kjo nuk thuhet vetëm sepse e shohim prej kohësh duke luajtur në nivel të lartë, pasi debutoi në La Liga në moshën 15-vjeçare dhe në Champions League në moshën 16-vjeçare, por për pjekurinë që shfaq me një vazhdimësi të jashtëzakonshme.

Një pjekuri që nuk është vetëm teknike – aty flasim për një fenomen të jashtëzakonshëm, që shënon një epokë – por edhe taktike, në aftësinë për të gjetur hapësirat e duhura për të shënuar dhe për të dhënë asistime. Së fundi, ajo lidhet edhe me njohjen e thellë të lojës në të gjitha aspektet e saj, përfshirë njohjen e kundërshtarëve.

Kjo zgjuarsi u shfaq në të gjithë shkëlqimin e saj gjatë bisedës me Thierry Henry në ekranet e televizionit “CBS”, pas përfundimit të ndeshjes së Champions League, të fituar me përmbysje në fushën e Galatasaray. Një ndeshje në të cilën Yamal nuk shënoi, por dhuroi spektakël, duke fituar çmimin e lojtarit më të mirë të takimit.

Futbollisti me origjinë marokene dhe guineane mori skenën në fillim të pjesës së dytë, kur brenda tri minutash dërgoi fillimisht një top në kokën e Fermin Lopez dhe më pas një tjetër te këmbët e Gordon, të dyja me mesazhin “shëno”. Skuadra e Flick kaloi në avantazh 3-1, pasi kishte barazuar me Cancelo avantazhin fillestar të turqve me Batrakovin, dhe më pas vulosi gjithçka me golin e katërt të Adeyemit.

Driblimi me rabona i Yamal nuk ishte rastësi: ja shpjegimi

Asistimi i dytë i Yamal për Gordon u parapri nga një driblim me rabona, të cilin autori i këtij shkrimi u detyrua ta rishikonte disa herë për të kuptuar saktësisht se çfarë kishte bërë futbollisti i Barcelonës. Me shpejtësi normale, veprimi dukej si një magji që nuk kuptohej menjëherë. Më vonë, Yamal zbuloi sekretin e atij momenti gjenial, kur Henry e pyeti për arsyen e asaj lëvizjeje. Shpjegimi i Lamine, i dhënë me siguri dhe pa hezitim, tregoi se ai jo vetëm luan futboll, por edhe e studion atë. Lëvizja e tij nuk ishte e rastësishme, por një zgjidhje e gjetur në bazë të taktikave mbrojtëse të kundërshtarëve.

“Kohët e fundit kam vënë re se mbrojtësit shpesh hidhen në tokë kur mbërrij në vijën fundore”, shpjegoi Yamal, duke iu referuar prirjes së kundërshtarëve për t’u rrëshqitur në mënyrë që të bllokojnë krosimin e ulët, duke besuar se ai do ta dërgojë menjëherë topin në zonë. “Kështu pashë një mundësi dhe mendova se mund të përfitoja prej saj. Është një lëvizje më elegante dhe ka funksionuar mirë për mua, ndaj jam shumë i kënaqur”. Rabona u shndërrua kështu në një mënyrë për të mposhtur me zgjuarsi një kundërshtar – në këtë rast, futbollistin e kombëtares turke Eren Elmali – i cili priste një lëvizje tjetër. “Përpiqem gjithmonë të përdor fintet për të krijuar hapësirë”, shtoi Yamal, duke iu drejtuar Henry. “Ti e di shumë mirë se mbrojtësit përpiqen gjithmonë të të mbyllin nga të gjitha anët dhe çdo fint që krijon hapësirë është shpëtimtare”.

Edhe pse vendimtare për rezultatin në favor të Barcelonës, vetëm dy asistimet tregojnë vetëm një pjesë të paraqitjes dominuese të Lamine. 19-vjeçari – po, vërtet – krijoi gjashtë raste shënimi, numri më i lartë mes të gjithë lojtarëve të Barcelonës, duke ndriçuar Stambollin me një paraqitje që të kujton fituesin e Topit të Artë. Nëse nuk do të jetë këtë vit, do të jetë në vitet e ardhshme.