Ka humbje që dhembin dhe të tjera që shënojnë një çarje. 7-0 e pësuar nga Kroacia kundër Anglisë në Nations League i përket pa dyshim kategorisë së dytë. Një mbrëmje për t’u harruar për kombëtaren me kuadrate, e mposhtur përballë publikut të saj dhe e paaftë për t’i bërë rezistencë një skuadre që dominoi nga fillimi deri në fund.
Ajo që e bën edhe më të rëndë debaklin nuk është vetëm rezultati, por mënyra se si u arrit. Të dhënat më shqetësuese lidhen pikërisht me qëndrimin, sepse kombëtarja kroate gjithmonë e ka bërë luftën për çdo top një nga karakteristikat e saj, por këtë herë dukej se mungonte edhe kjo. Për ta theksuar këtë, në përfundim të ndeshjes foli Luka Modrić.
Modrić: “Jam këtu prej 20 vitesh, por është hera e parë që ndihem i turpëruar”
Kapiteni nuk kërkoi justifikime. Para mikrofonave foli me kthjelltësinë dhe ashpërsinë e dikujt që e di se përballë ka një mbrëmje krejtësisht të gabuar. “Është e vështirë të gjesh një shpjegim për një paraqitje të tillë”, tha ai në fillim. Më pas tregoi pa mëdyshje atë që i mungoi skuadrës: “Luajtëm një ndeshje pa duele, faulle, agresivitet, kohezion. Mungoi gjithçka që na ka karakterizuar gjithmonë”.
Fjalë që tregojnë një krizë mbi të gjitha të karakterit. Kroacia nuk tregoi atë aftësi për të vuajtur dhe reaguar që shumë herë i kishte mundësuar të kapërcente pengesa që dukeshin të pakapërcyeshme. Një dorëzim që, për Modrić, është edhe më i vështirë për t’u pranuar duke marrë parasysh rrugëtimin e ndërtuar nga kombëtarja në njëzet vitet e fundit: “Jam këtu prej njëzet vitesh, por është hera e parë që ndihem i turpëruar pas një ndeshjeje. Mund të humbasësh, kjo ndodh, dikush mund të jetë më i fortë se ti dhe për momentin ata janë. Por nuk është e pranueshme të humbasësh në këtë mënyrë”.
Modrić: “Ndihem vërtet i turpëruar”
Kapiteni pranon kështu superioritetin e kundërshtarit, por refuzon idenë që një kombëtare si Kroacia të dorëzohet pa luftuar. Humbja është pjesë e futbollit, heqja dorë nga identiteti yt është diçka tjetër. Prej këtu vjen edhe referenca ndaj reputacionit të ndërtuar gjatë një brezi të jashtëzakonshëm: “Ta shpërdorojmë në këtë mënyrë reputacionin që kemi ndërtuar është e papranueshme. Ndihem vërtet i turpëruar”.
Referenca është për një skuadër që arriti në finalen e Botërorit 2018 dhe e shndërroi Kroacinë në një prani të qëndrueshme në majat e futbollit ndërkombëtar. Një brez i udhëhequr pikërisht nga Modrić, i cili ndër vite është bërë simboli i një lëvizjeje që ka ditur të konkurrojë me fuqitë e mëdha të futbollit botëror.
7-0, për këtë arsye, nuk mund të konsiderohet vetëm një humbje e rëndë. Është një sinjal alarmi që ngre pikëpyetje për të ardhmen. Brezi i protagonistëve të dekadës së fundit tashmë ndodhet në fazën përfundimtare të rrugëtimit të tij dhe zëvendësimi brezor përfaqëson një nevojë gjithnjë e më të dukshme.
Pyetja është e pashmangshme: ishte thjesht një natë krejtësisht e gabuar apo kemi përpara një sinjal të fundit të një cikli? Një përgjigje do të vijë vetëm me kalimin e kohës. Një ndeshje nuk mund të fshijë vite rezultatesh, por një debakël i këtyre përmasave nuk mund të arkivohet as si një incident i thjeshtë. Sidomos sepse ajo që shqetëson nuk janë vetëm shtatë golat e pësuar, por mungesa e një reagimi.
Kroacia duhet të nisë nga kjo plagë dhe të kuptojë se çfarë identiteti dëshiron të ketë në të ardhmen. Trashëgimia e lënë nga Modrić dhe brezi i tij është e jashtëzakonshme. Dhe pikërisht për këtë arsye fjalët e kapitenit peshojnë pothuajse po aq sa rezultati: kur një prej simboleve të kombëtares arrin të flasë për turp, do të thotë se ajo natë ka lënë diçka shumë më të thellë sesa një humbje e thjeshtë.
