Kanë mbetur vetëm 90 minuta, në dy stadiume, për të vendosur se ku do të dorëzohet titulli kampion, të cilin pas xhiros së dytë në Final 4 e aspirojnë ende tre skuadra, por me vetëm Egnatian që ka kontrollin e fatit në duart e veta. E çfarë kontrolli... të marrë me një demostrim force që në dy ndeshjet e fundit, ka spostuar ekuilibrat dhe ngjitur hierarkitë nga e treta, në favoritin kryesor. Pokeri që u duk i thjeshtë ndaj Elbasanit, u pasua me një lojë nervash, tensioni e ambicjesh ndaj Vllaznisë, e përfunduar me kartonë të kuq, konflikte, provokime, por me tre pikë që e bëjnë skuadrën e Dedes të jetë vetëm një fitore larg titullit të tretë radhazi kampion.
Mekanizmat e perfeksionuar në vitet me Tetovën, kanë pësuar një mutacion me teknikun e ri, duke forcuar mënyrën e të mbrojturit dhe duke i besuar një dysheje ofensive të formuar rishtazi: Bakayoko-Gruda. Rezultati: fitorja e parë sezonale ndaj shkodranëve, që luftonin fort për të paktën një pikë që do ti lejonte të luanin gjithcka për gjithcka në ndeshjen e fundit me Elbasanin kur të dyja skuadrat do të kishin nevojë për fitore për tu kurorëzuar. Adijessa prishi ëndërrat e një nate vere, me pak shi, dhe atëherë nervat morën vendin e logjikës dhe inati të respektit.
Elbasani pastaj, gjeti përballë një Dinamo me shumë lëvizje në formacion, por krejt ndryshe në sjellje nga skuadra që mundi Vllazninë në ndeshjen e parë. Pak ndeshje kishte brenda, me skuadrën e Gvozdenovic që shënoi tre herë brenda një pjesë loje dhe i dha vetes ende një mundësi të vogël, para përballjes së fundit me Vllazninë. Dy favoritët e mëdhenj në mbyllje të sezonit të rregullt tani kanë nevojë për një nder nga Dinamo, që duhet të mundë Egnatian, në mënyrë që fitorja e secilës të përkthehet në titullin kampion.
