Si ambasadore e Shteteve të Bashkuara në Greqi, Kimberly Guilfoyle ka kultivuar një profil të fortë publik, duke marrë pjesë në festa që zgjasin deri natën vonë dhe duke u shfaqur në kopertinën e “Vogue Greece”. Megjithatë, së fundmi ajo ka tërhequr një tjetër lloj vëmendjeje nga grekët.
Zbulimet e kësaj jave, sipas të cilave një donator republikan tha se zonja Guilfoyle i kishte kërkuar t’i paguante faturën e kartës së saj American Express në këmbim të aksesit te zyrtarë të lartë të administratës Trump, ishin akuzat më të fundit për taktika presioni apo sjellje të hapur të papërshtatshme që janë ngritur ndaj saj.
Grekët e intervistuar në Athinë gjatë ditëve të fundit shprehën acarim dhe cinizëm për rrjedhën e vazhdueshme të raportimeve mbi veprimet e zonjës Guilfoyle. Disa prej tyre thanë se i shohin këto raste si shenjë të asaj që vendet më të vogla detyrohen të durojnë nga shtetet më të mëdha dhe më të pasura.
“Greqia nuk është një fuqi e madhe”, tha Petros Malliaros, 35 vjeç, teknik i pavarur ndriçimi. “Ne duhet të shkojmë mirë me SHBA-në dhe me çfarëdo përfaqësuesi që ajo zgjedh të na dërgojë.”
Akuzat ndaj zonjës Guilfoyle “vështirë se përbëjnë ndonjë surprizë”, tha Anna Markaki, 38 vjeç, mësuese shkolle. Duke folur për presidentin Trump, ajo shtoi: “Ai ndoshta mendon se ajo ka bërë një punë të mirë.”
Pavlos Iliopoulos, 47 vjeç, pronar i një picerie, e kaloi çështjen me një ngritje supesh.
“Greqia është një vend i vogël dhe, pak a shumë, duhet të luajë sipas rregullave të SHBA-së”, tha ai. “Qëndrimi apo largimi i një diplomati të korruptuar nuk do të bëjë ndonjë ndryshim të madh.”
Anta Rapaki, 52 vjeçe, ish-punonjëse e kujdesit shëndetësor, kritikoi që në themel vendimin e administratës për ta dërguar zonjën Guilfoyle në Greqi.
“Ata po e nënvlerësojnë vendin tim si një aleat besnik — në vend që ta nderonin këtë miqësi, e dërguan atë këtu si një favor”, tha ajo.
“Për shkak se jemi një vend i vogël, duhet të kemi miq dhe kemi nevojë për SHBA-në. Por do ta kërcejmë vallen vetëm deri në pikën që na shërben; nuk do të nënshtrohemi”, shtoi Rapaki.
Zonja Guilfoyle, e cila dikur ishte e fejuar me djalin e madh të zotit Trump, Donald Trump Jr., ishte ndër ambasadorët e parë të nominuar gjatë mandatit të dytë të presidentit. Ajo ka thënë se, përpara se të emërohej e dërguara e zotit Trump në nëntorin e kaluar, përvoja e saj me Greqinë kufizohej në leksionet e historisë gjatë universitetit dhe në një udhëtim muaji mjalti.
Në Athinë, ajo e ka ushtruar detyrën me një përzierje të shkëlqimit tipik MAGA dhe asaj që mbështetësit e saj e kanë përshkruar si këmbëngulje të pandalshme për sigurimin e marrëveshjeve të biznesit që përfshijnë interesa amerikane.
Guilfoyle është vënë nën kritika gjatë javëve të fundit pas raportimeve të “The Wall Street Journal”, e cila muajin e kaluar shkroi për konflikte të mundshme interesi lidhur me përfshirjen e saj në marrëveshjet energjetike në Greqi.
Këtë javë, “The Journal” zbuloi komunikimet e saj me një donator republikan, Eric Deters. Ky i fundit tha se Guilfoyle i kishte kërkuar t’i transferonte 100 mijë dollarë për të shlyer kartën e saj të kreditit, pak përpara seancës së konfirmimit të saj. Deters nuk e bëri pagesën. “The New York Times” konfirmoi se këto diskutime kishin ndodhur.
Një avokat i zonjës Guilfoyle refuzoi të komentonte. Ambasada e SHBA-së në Athinë i drejtoi kërkesat për koment te Departamenti i Shtetit në Uashington, i cili nuk u përgjigj.
Gjatë një vizite në Athinë, sekretari amerikan i Shtetit Marco Rubio refuzoi të përgjigjej të enjten ndaj pyetjeve mbi sjelljen e ambasadores. Përpara udhëtimit, ai e kishte përshkruar atë si “një mbrojtëse jashtëzakonisht efektive të agjendës së Presidentit në Greqi”, duke shtuar se ajo kishte “çuar përpara me sukses interesat energjetike të SHBA-së në Greqi dhe në të gjithë Evropën Juglindore”.
Zoti Trump tha se dinte pak për akuzat ndaj zonjës Guilfoyle.
“Nuk di shumë”, u tha ai gazetarëve të premten. “Por ajo ka qenë gjithmonë shumë e sjellshme.”
Për disa grekë, më shqetësues ishte një koment që Guilfoyle raportohet se kishte bërë gjatë një darke në Athinë në muajin mars, duke lënë të kuptohej se Shtetet e Bashkuara mund të zëvendësonin qeverinë greke.
“Fakti që do të dërgonin këtu dikë të tillë, pa takt apo aftësi diplomatike, tregon se sa poshtë renditemi në prioritetet e Trumpit, sa e parëndësishme është Greqia për ta”, tha Maria Stefanou, 68 vjeçe, pensioniste.
Avokati i zonjës Guilfoyle ka kundërshtuar mënyrën se si është përshkruar ajo darkë, ndërsa ministri i Jashtëm grek, George Gerapetritis, tha të premten se edhe ministri grek i Energjisë, i cili kishte qenë i pranishëm, e mohoi këtë version.
I pyetur për komentin që pretendohet se kishte bërë zonja Guilfoyle, zëdhënësi i qeverisë, Pavlos Marinakis, tha: “Nuk ka pasur kurrë ndonjë çështje që qeveria greke të jetë kërcënuar dhe asgjë e tillë nuk do të tolerohej kurrë.”
Ai shtoi se partneriteti Greqi-SHBA bazohej në “respektin e ndërsjellë”.
Në Parlament të premten, Gerapetritis tha se nuk ishte e nevojshme që Guilfoyle të thirrej për të dhënë shpjegime.
“Thirrja e një ambasadori dhe krijimi potencialisht i një incidenti diplomatik nuk do t’i shërbente asnjë qëllimi”, tha ai.
Reagimet e tyre ishin pjesë e përpjekjes së qeverisë greke për të ulur temperaturën e debatit kombëtar rreth zonjës Guilfoyle. Kryeministri Kyriakos Mitsotakis është afruar me administratën Trump, duke kërkuar bashkëpunim në fushën e sigurisë dhe në çështje të tjera.
“Për sa kohë që zonja Guilfoyle gëzon mbështetjen e presidentit të SHBA-së dhe të sekretarit të Shtetit, qeveria greke duhet të respektojë qëndrimin e qeverisë amerikane”, tha Constantinos Filis, analist i njohur dhe drejtor i Institutit për Çështjet Globale në American College of Greece. “Është kaq e thjeshtë.”
Partitë e majta i kanë bërë thirrje qeverisë që t’i kërkojë sqarime zonjës Guilfoyle.
“Favoret nga Amerika e Trumpit kanë një çmim”, tha të premten Rena Dourou, deputete e njohur e partisë së majtë Syriza. “Pyetja është: Sa do të duhet të paguajë në fund populli grek?”
Zonja Guilfoyle është ambasadorja më e fundit e administratës Trump që akuzohet për sjellje qartësisht jodiplomatike. Shumë prej këtyre ambasadorëve shërbejnë në Evropë, e cila prej kohësh ka qenë destinacion për të emëruar politikë amerikanë nga të dyja partitë, me pak ose aspak përvojë në diplomacinë zyrtare.
Bill White, ambasadori amerikan në Belgjikë, u paralajmërua nga ministri i Jashtëm i atij vendi që të ndalonte deklaratat denigruese ndaj zyrtarëve të qeverisë.
Charles Kushner, ambasadori kryesor amerikan në Francë — dhe babai i Jared Kushner, dhëndrit të presidentit Trump — shpërfilli thirrjet e Ministrisë së Jashtme franceze pasi kritikoi Parisin se po bënte shumë pak për të luftuar antisemitizmin./ The New York Times, përshtati Lapsi.al, Titulli origjinal i shkrimit: Zemërim dhe dorëzim në Greqi për akuzat ndaj Kimberly Guilfoyle
