Almiron u përjashtua, Bellingham, si Messi, jo: vendosi dorën para gojës, por u fal

Kur Jude Bellingham mori çmimin “Lojtari i Ndeshjes” pas barazimit pa shkëlqim mes Anglisë dhe Ganës, ai dukej pothuajse i sikletosur. Nuk e ndiente se e meritonte këtë vlerësim më shumë se kundërshtarët, të zotë për t’u mbrojtur në mënyrë të shkëlqyer dhe për të neutralizuar në fakt lojtarët e Tuchel. Një ndeshje intensive për mesfushorin ofensiv të Real Madrid, i cili rrezikoi gjithashtu të përjashtohej në dritën e rregullave të reja të Botërorit.

Polemika për mungesën e kartonit të kuq ndaj Bellingham 

Gjatë një përballjeje me Ayew, që u duk shumë civile, Bellingham e çoi në dukje dorën te goja, duke krijuar përshtypjen se donte të maskonte lëvizjen e buzëve. Një situatë që nuk lejohet gjatë Botërorit, siç u pa për shembull në ndeshjen mes Paraguait dhe Turqisë, kur Almiron mori karton të kuq për të njëjtën arsye. Edhe ky episod përfundoi në vorbullën e polemikave, me Ganën që protestoi edhe për një penallti të munguar, ndërsa trajneri Queiroz u zemërua me VAR-in.

Bellingham i sinqertë për çmimin e lojtarit më të mirë

Bellingham, i cili gjatë ndeshjes shfaqi edhe një farë nervozizmi duke u grindur me pankinën kundërshtare, më pas e rifitoi qetësinë gjatë analizës së ndeshjes, kur u vlerësua me trofeun për “Lojtarin e Ndeshjes”. Shumë i sinqertë, futbollisti i Realit pranoi: “Sinqerisht, nuk e meritoja. Ndoshta duhej ta merrte një nga lojtarët e tyre, që u mbrojtën kaq mirë. Ata patën edhe disa raste. Ishte një ndeshje e vështirë për t’u futur në ritëm, por jam mirënjohës ndaj kujtdo që votoi për mua. Por po, ndoshta çmimi duhej t’i shkonte njërit prej lojtarëve të tyre, që u mbrojtën kaq mirë. Komplimente atyre”.

Mallkimi i ndeshjes së dytë për Anglinë

Sjellje e shkëlqyer, pra, për Bellingham, i cili më pas u ndal te ajo që është quajtur “mallkimi i ndeshjes së dytë”, pra fakti që Anglia shpesh e nis mirë dhe më pas fillon të ngadalësohet. Edhe në këtë rast, Jude vë në dukje meritat e një Gane të fortë dhe luftarake: “Ishte shumë zhgënjyese, si ethet e ndeshjes së dytë, e njëjta gjë që na ndodh gjithmonë. Kam ndjesinë se në të gjithë turnetë ku kam marrë pjesë ka shkuar gjithmonë njësoj: një paraqitje e mirë në fillim dhe një fitore e bukur. Pastaj, në ndeshjen e dytë, je disi i frustruar nga mënyra si ata u mbrojtën dhe e ndërtuan ndeshjen. Duhet t’u japim meritën se morën pikërisht atë për të cilën kishin luajtur. Nuk arritëm ta çanim mbrojtjen e tyre, pavarësisht të gjitha goditjeve nga këndi, zotërimit të topit dhe goditjeve nga distanca, por këto janë gjëra që ndodhin”.