Mes Milan e Juventus fiton frika për të mos humbur. Në San Siro përfundon 0-0 një ndeshje e rëndë për garën Champions, shumë më e rëndësishme për renditjen sesa e bukur për t’u parë. Allegri dhe Spalletti neutralizojnë njëri-tjetrin, respektohen, studiojnë gjatë dhe në fund marrin një pikë që nuk ndryshon gjithçka, por shmang probleme më të mëdha.
Bardhezinjtë u përpoqën më shumë se kuqezinjtë të bëjnë lojën, duke kërkuar të mbajnë topin dhe të ndërtojnë me durim. Milanezët, ndërkohë, zgjodhën një ndeshje më të ulët dhe vertikale, duke u mbështetur sidomos te kundërsulmet e Leao-s dhe Pulisic. Doli një përballje e bllokuar, me pak hapësira, pak rreziqe dhe ndjesinë e vazhdueshme që asnjëra nuk donte të ekspozohej vërtet.
Goli i anuluar i Thuram
Pjesa e parë tregon mirë kuptimin e ndeshjes. Juventus përpiqet të lëvizë topin me më shumë vazhdimësi, por e ka të vështirë të gjejë hapësira të pastra në metrat e fundit. Milan mban mbrojtjen të ulët, pret, përpiqet të rikuperojë dhe të niset sapo hapet fusha. Nuk është një rrethim bardhezi, por është Spalletti që përpiqet t’i japë një identitet më të qartë ndeshjes.
Rasti më i rëndësishëm vjen me golin e anuluar të Thuram, që kishte shënuar pas iniciativës së Conceição. Pozicioni jashtë loje e anulon gjithçka, por gjithsesi fotografon një Juventus më të gjallë kur arrin të përshpejtojë. Nga ana tjetër, Milan ndërton pak, edhe pse kur gjen hapësira jep gjithmonë ndjesinë se mund të bëhet i rrezikshëm.
Traversa e Saelemaekers është rasti më i madh
Në pjesën e dytë ndeshja nuk ndryshon vërtet fytyrë. Milan ka rastin më të madh me Saelemaekers, që godet traversën pas një kundërsulmi të ndërtuar mirë nga Leao. Është momenti kur zgjedhja e teknikut Allegri duket se mund të shpërblehet: pak rrezik, hapësira të lira, një episod për t’u shfrytëzuar. Por topi nuk hyn në portë.
Spalletti provon të ndryshojë diçka, Allegri ndërron interpretues, por skenari mbetet i njëjtë. Juventus vazhdon të kërkojë një manovër më të rregullt, Milan mbetet në një ndeshje pritjeje. Asnjëra, megjithatë, nuk arrin të rrisë nivelin në 20 metrat e fundit.
Një pikë që peshon në garën për Champions
0-0 i San Siros nuk entuziazmon, por peshon. Për Milan është një pikë e dobishme për të siguruar praktikisht zonën Champions. Për Juventus është një rezultat që mban gjallë garën dhe lejon të dalë nga një përballje direkte pa dëme dhe me ende tre pikë avantazh ndaj ndjekëseve më të afërta Roma dhe Como.
Mbetet edhe ana tjetër e ndeshjes: dy skuadra të forta, dy trajnerë me përvojë, por shumë pak guxim në momentin vendimtar. Allegri dhe Spalletti marrin diçka, por nuk bëjnë shkëputjen. Në San Siro nuk fiton askush, sidomos sepse askush nuk deshi vërtet të rrezikojë humbjen.
TORINO-INTER 2-2
Në javën e 34-t të Serie A, Interi bën harakiri: në avantazh 2-0 në Torino, kapet në 2-2 nga granatat e D’Aversa. Zikaltrit dominojnë fillimisht: dy asistime të Dimarco-s për Thuram (23’) dhe Bisseck (gol në minutën e 61-të nga goditje këndi), pastaj “blackout”. Simeone e rihap ndeshjen në minutën e 70-të, më pas Carlos Augusto prek topin me dorë në zonë dhe shkakton penalltinë e barazimit, të realizuar nga Vlašić në minutën e 79-të. Vetëm një pikë për Chivu-n, tani në +10 ndaj Napolit. Gjithsesi, merr “match point” për titullin: nëse fiton ndaj Parmës në San Siro në ndeshjen e ardhshme, pavarësisht rezultateve të Conte-s dhe Milanit të Allegri-t, shpallet kampion i Italisë. Torino, ndërkohë, ngjitet në kuotën 41 pikë.
