Humbja e Real Madrid në Majorka (2-1) ishte një goditje shumë e rëndë për Blancos, që pasi barazuan në fund, madje pësuan edhe golin e humbjes në kohën shtesë. Dhe, ç’është më e keqja, favorizuan shkëputjen e Barcelonës drejt titullit: me 8 javë nga fundi i La Liga, katalanasit kanë 76 pikë, +7 ndaj merengues (69).
Por më shumë sesa shifrat dhe mënyra dramatike e humbjes, ajo që duket e papranueshme për një skuadër të mbushur me kampionë si ajo e Arbeloas, është klima që ndihet rreth ekipit. “Kemi lojtarë individualisht shumë të mirë, por jo njerëz që, kur futen në dhomat e zhveshjes, godasin me shkelma dollapët dhe i shkatërrojnë. Ata nuk do ta bëjnë këtë. Rrinë ulur dhe shikojnë telefonat e tyre”. Analiza e gazetarit Tomás Roncero përshkruan në mënyrë perfekte të gjitha dyshimet që nuk janë zhdukur as me ndryshimin e trajnerit (Arbeloa në vend të Xabi Alonso).
Mentaliteti i egër i Real Madrid nuk ekziston më
Është e prekshme ndjesia se kemi përballë një grup futbollistësh pa diskutim shumë të fortë dhe plot talent, por që kanë humbur gjënë thelbësore: agresivitetin sportiv të kombinuar me urinë për fitore, pragmatizmin e “të madhes” që di të marrë edhe “fitore të pista”. Ajo që lë mënjanë zbukurimet dhe e kafshon kundërshtarin, sepse suksesi, për një klub si Real Madrid, vjen përpara gjithçkaje. Dhe të dalësh i dyti është një dështim.
“Real Madrid e ka hedhur në kosh titullin kampion”, është fjalia shumë e fortë që Roncero përdor gjatë emisionit Carrusel Deportivo, me një analizë po aq të ashpër sa edhe provokuese. Çështja e vërtetë nuk është cilësia e lojtarëve (do të ishte absurde edhe ta vësh në diskutim), por mungesa e një mentaliteti të egër, atij që historikisht ka përcaktuar ciklet e mëdha të klubit. “Kjo skuadër luan dy ndeshje të mira dhe më pas në të tretën i sheh lojtarët të enden pa drejtim. Nuk reagojnë kur pësojnë gol, nuk zemërohen, nuk protestojnë, nuk ushtrojnë presion ndaj arbitrit apo kundërshtarëve, nuk duken të përfshirë, nuk duken të zemëruar”.
Mungesa e liderëve të vërtetë si në kohën e CR7
Një skuadër e zbrazur në mënyrë të pashpjegueshme nga brenda dhe që gjen shpjegim në një tjetër reflektim: mungon një lider i vërtetë, figura e aftë për të tërhequr të tjerët në momentet kritike. Me përjashtim të disa shpërthimeve individuale nga ky këndvështrim (si rasti i qëndrimit luftarak të Federico Valverde), sigurisht që “garra” nuk është tipari dallues i kësaj skuadre. Gjë që nuk ndodhte në të kaluarën me Cristiano Ronaldon, simbol i një mentaliteti konkurrues pothuajse obsesiv. Atij që të shtyn të shkatërrosh gjithçka kur gjërat nuk shkojnë si duhet: zemërimi i atij që do të fitojë gjithmonë. “Kur futen në dhomat e zhveshjes nuk godasin me shkelma dollapët. Rrinë ulur dhe shikojnë telefonat e tyre”.
Një pohim që përshkruan mirë kontrastin mes imazhit të një skuadre të ndërtuar me disa nga talentet më të mirë në botë dhe perceptimit të një grupi pa atë tërbim konkurrues që historikisht e ka bërë Real Madrid një makinë trofesh. “Një skuadër që dorëzohet është një skuadër me shpirt të humbur”, është mbyllja e hidhur e gazetarit Roncero.
