Penalltia e dhënë për Interin kundër Napolit për “step on foot” të Rrahmanit ndaj Mkhitaryan ka nxitur polemika sepse, sipas rregullave të IFAB-it, ky lloj kontakti (që nuk është i kodifikuar në mënyrë specifike) mund të ndëshkohet nëse konsiderohet “careless” (i pakujdesshëm) për dinamikën, intensitetin dhe kontekstin. Në zonë mund të çojë edhe në penallti. Mundet dhe nuk duhet domosdoshmërisht — është pikërisht kjo nuancë që ndryshon nga arbitër në arbitër dhe nga ndeshje në ndeshje, duke krijuar vendime të paqëndrueshme.
Rasti i “shkeljes” është si një shkrepëse në dorën e arbitrit, midis zbatimit strikt të rregullores dhe vlerësimit subjektiv të kontaktit, i ndikuar nga personaliteti i arbitrit dhe presioni mediatik, si dhe nga një VAR selektiv (që ndërhyn vetëm për gabime “të qarta dhe evidente”).
Kjo është arsyeja pse krahasimi mes episodit në San Siro dhe rasteve të tjera të ngjashme (Fullkrug në Milan–Genoa; Gila–Conceição në Lazio–Juventus; Pavlovic–Thuram dhe Modric–Bastoni në Inter–Milan) e afron këtë debat me atë të “prekjeve të dorës”.
Pse u dha penalltia për Rrahmani-Mkhitaryan
Në topin e luajtur nga Mkhitaryan, Rrahmani mbërrin me vonesë, nuk prek topin dhe godet këmbën e mbështetjes së kundërshtarit, duke e penguar të vazhdojë aksionin. Për këtë arsye ishte e drejtë dhënia e penalltisë dhe ndërhyrja e VAR-it u justifikua nga një gabim i qartë i arbitrit.
Precedentët e pandëshkuar
Në raste të tjera kjo nuk është vlerësuar njësoj: në Milan-Genoa, Ostigard shkel Fullkrug, por arbitri e konsideroi kontakt loje. Në Inter-Milan, Pavlovic ndaj Thuram u ndëshkua, ndërsa Modric ndaj Bastoni jo, sepse u vlerësua aksidental. Në Lazio-Juventus, Gila shkel Conceição dhe penalltia nuk u dha, edhe pse dinamika ishte e ngjashme me rastin Rrahmani-Mkhitaryan.
Në të njëjtat dinamika merren vendime të ndryshme dhe të paqëndrueshme, për shkak të interpretimit subjektiv të rregullit.
