Furia e motit të keq që ka tronditur bregun romanjol ka qenë “një vërtet katastrofë, nuk kujtoj të kem parë ndonjëherë një gjë të tillë. Mendoj se jam me fat nëse jam ende gjallë”. Fjalët e Arrigo Sacchi shpjegojnë mirë tronditjen dhe frikën përkrah bilancit të dëmeve (të mëdha) të shkaktuara nga stuhia. Ish-trajneri verifikon se çfarë ka bërë furtuna në banesën e tij në Milano Marittima (lagje e Komunës së Cervia) që ndodhet pranë pyllit me pisha. Është në rrugë, shikon përreth, bisedon me qytetarët e tjerë, bën disa foto dhe mbetet i habitur duke parë ato halore të shkulura nga toka dhe të përplasura në tokë. “Të shohësh pishat kështu të shkulura nga toka është diçka shqetësuese”, ka shtuar ish-komisari teknik i Kombëtares italiane.
Dhuna e reshjeve gjetkë ka bërë edhe më keq: gjëmimi i pishave të shkulura dhe të rrëzuara është përputhur me atë të prodhuar nga makinat e parkuara dhe nga shtëpitë mbi të cilat janë shembur. Ferri i shiut dhe i erës u shkaktua natën e kaluar, midis orës 4 dhe 4:40: një gjysmë ore e bollshme shkatërrimesh që ka dëmtuar fjalë për fjalë një pjesë të madhe të zonës rezidenciale.
Rrëfimi i katastrofës në zgjim: “Ngjarje traumatike pa precedent”
Dita ka kaluar mes operacioneve të sigurimit nga ana e Zjarrfikësve dhe zhurmës së mjeteve të përdorura për të liruar zonat e goditura nga tornado. Pamja që paraqitej para syve të njerëzve ishte mbresëlënëse (pemë të rëna dhe trungje të grumbulluara mbi asfalt ishin fshirë) ashtu si edhe një vlerësim i parë i dëmeve.
Lexo më tej: "Paolo Rossi shkoi përtej limiteve": Rama, Sacchi e arbitri i Itali-Brazil '82 kujtojnë kampionin italian
“Nuk jam vënë re çfarë ka ndodhur gjatë natës – ka pranuar Sacchi për Il Resto del Carlino. – Po flija dhe nuk dëgjova asgjë. Kur u zgjova dhe kuptova çfarë kishte ndodhur këtu, në Milano Marittima, gjëja e parë që mendova ishte: jam vërtet me fat sepse jam ende gjallë. Ka qenë një ngjarje traumatike pa precedent”.
Dy vite më parë përmbytja në Emilia Romagna i nxiti kujtime të këqija
Dy vite më parë, me rastin e përmbytjes që e vuri në gjunjë Emilia Romagna, komenti i Sacchi ishte domethënës: “Natyra është gjithmonë më e fortë se ne kur zemërohet”. Imazhet e territorit të përmbytur nga uji dhe të përmbytjeve në qendrat qytetare i bënë të përjetojë të njëjtat ndjesi të përjetuara si fëmijë, kur lumi Senio doli nga shtrati dhe mori me vete gjithçka. “I kujtoj të gjitha sikur të kishin ndodhur pak orë më parë: thasët me rërë që formonin një mur për të ndaluar të paktën pak atë katastrofë dhe urdhri për t’u ngjitur menjëherë në katet e sipërme”.
