Elsa Lila, artiste brilante, një ndër zërat më të pastër e unik që ka patur Shqipëria. Ndër të paktat shqiptare që në vitet kur bashkëkombasit tanë në Greqi, Itali e kudo gjetkë ndërronin identitet, pati sukses me emrin dhe mbiemrin e saj, e depërtoi në skena të rëndësishme falë talentit, e pa drojë për të thënë në fund: faleminderit, si në fundin e kësaj kënge në Sanremo.
https://www.youtube.com/watch?v=EhugPH4fXg4
Dikur krenoheshit me të, ndërsa sot, siç e keni për zakon kur nuk keni më ``interes``, lëshoni gurë me duart tuaj jo më pak të pisët. Kam parë disa që pyesin, çfarë diference ka mes një njeriu të zakonshëm e një artisti? Pse ky i fundit nuk duhet gjykuar?
E para, nuk keni pse gjykoni askënd, askush nuk është duke pritur një gjë të tillë prej jush dhe e dyta, po, artistët kanë status tjetër, pavarësisht se jeni mësuar të mos i jepni asnjë shpërblim atyre të mirfilltëve. Përmes artit, përfaqësojnë zërin tuaj dhe japin kaq shumë që të gjithë ju të ndiheni më mirë e më të kuptuar. Prandaj bëhuni më të mençur e më mirënjohës kur flisni. Me vërte rrjetet sociale ju kanë dhënë të drejtën për të shpërndarë budallallëkun falas, por me raste kursejeni. Për gjykimin e Elsës do të kujdesen organet kompetente, ne duhet të jemi mirënjohës për artin e saj dhe lartësimin që i bëri emrit të shqiptarëve në një kohë kur trajtoheshin e përbuzeshin si mos më keq.
Klajdi Thaçi
@Lapsi.al
